Η ΑΝΕΡΑΣΤΗ ΑΣΧΗΜΙΑ

2017-03-18

"Δουλεία και αμάθεια και μητριά, τρεις είναι, αι δηλητηριάσασαι τον βίον μου οδύναι..."

 Βλέπω τον αυξανόμενα κατηφή Ελληνόφωνα πληθυσμό που με περιβάλλει και θυμάμαι αυτό το κομμάτι από τον στίχο του Κώστα Κρυστάλλη, γραμμένο τον 19ο Αιώνα για την εξαθλιωμένη κατάσταση του αναδυόμενου από την Οθωμανική κατοχή Έλληνα. Κάλλιστα περιγράφει αυτό που σήμερα βλέπω να πληθαίνει στην χώρα μου:

ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΑ, ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ,ΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΑΣΑΙ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΜΟΥ ΟΔΥΝΑΙ...

Σκυθρωπές ανθρώπινες φιγούρες τσακισμένων γερόντων, προώρως συνταξιοδοτημένοι δημόσιοι υπάλληλοι αεορολογο-καφετηριο-καθηλομένοι... Γηρασμένα, διατρειμένα στο πρόσωπο αλλοκοτο-σημαδεμένα νιάτα επιτηδευμένως ενδεδυμένα με σκισμένες περιβολές. Κενά βλέμματα αμνήμονων ζωντανών-νεκρών που με κάθε ευκαιρία και διάλλειμα από τις μηχανικές διαδικασίες της καθημερινότητος καρφώνονται σε "οθόνες παλάμης." Νέα κορίτσια χωρίς επίγνωση ότι έχουν απωλέσει την θυληκότητά τους και αγόρια συναισθηματικώς αποκτηνωμένα από τα "βία-σπαρτα" οθονοπαιχνίδια. "Ανέραστες" φιγούρες μίας εκκολαπτόμενης αγέλης άνευ οράματος και ανθρωπίνου αυτοπροσδιορισμού, ήτοι, άνευ παραστήματος "ανθρωπιάς..."

"Εγώ θέλω την ησυχία μου. Να είμαι μόνος μου..." οι όλο και πιο συχνές φράσεις ανθρώπων ιδιωτειών (idiots) που καταλήγουν "κούτσουρα" χωρίς φύλλωμα, χωρίς οικογένεια και παιδιά.

Πως θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα, εφόσον τώρα και δεκαετίες το 80% της σχολικής ύλης και της τηλεοπτικής φαντασιοπληξίας επικεντρώνεται στην εγκαθίδρυση της απόλυτης ισοπέδωσης των κοινωνιών και των εθνικών αξιών ταΐζοντας τα παιδιά μας με τις επί παντός επιστητού ¨αντιρατσιστικές" καραμέλες, αντί να καλλιεργεί την φιλοσοφική και κριτική σκέψη; Πως αλλιώς, όταν Ιδεολογικώς αριστερόστροφες στρόφιγγες επι δεκαετίες ποτίζουν το φυτώριο της Παιδείας, ενώ ο δάσκαλος έχει πλέον αντικατασταθεί από τον αμόρφωτο "Δημοσιογράφο" και, κυρίως, η μητέρα από την ΜΗΤΡΙΑ της τηλεθέασης;

Πόσο, μα πόσο επίκαιροι λοιπόν οι στίχοι:

"ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΑ, ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ,ΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΑΣΑΙ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΜΟΥ ΟΔΥΝΑΙ..."

Ο Άλντους Χάξλεϊ, συγγραφέας του «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος», προειδοποιούσε την ανθρωπότητα ήδη από το 1962 :

«Μόνο ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα υπέρ της αποκέντρωσης της εξουσίας και της αυτοοργάνωσης μπορεί να σταματήσει τη σημερινή τάση προς ολοκληρωτισμό. Ένα πραγματικά αποτελεσματικό ολοκληρωτικό κράτος θα είναι αυτό στο οποίο το ισχυρό διευθυντήριο των πολιτικών αρχηγών και της στρατιάς των μάνατζερ ελέγχουν έναν πληθυσμό σκλάβων χωρίς να χρειάζεται να ασκήσουν εξαναγκασμό, γιατί θα τους αρέσει η σκλαβιά τους. Και το να τους αρέσει η σκλαβιά τους έχει ανατεθεί από τα σημερινά ολοκληρωτικά κράτη σε υπουργεία προπαγάνδας, στους εκδότες και τους μηντιάρχες και στους δασκάλους και καθηγητές.»

Το εν Ελλάδι αποτέλεσμα;

Σκισμένα τζιν ακριβοπληρωμένα, που ούτε λέτσοι θα φορούσαν...

Αξύριστ-ατημέλητοι με κότσους και τσουλούφια,σκουλαρήκια, τατουάζ, φιγουράρουνε στην πλαζ...

Ανέραστα μπακούρια, γεροντοκόρες μεσ' την φούρια,

αγάπη ψάχνουν σε ΤV... μα καταλήγουν μοναχοί.

Άτεκνοι συνταξιούχοι, Δημοσίου προνομιούχοιπαίζουν Λόττο, παίζουν τάβλι, το αργόσχολο σουραύλι...

Νέα παιδιά που μακαρίζουν Αμερική, και πιθηκίζουν...

Πέφτουν των τα παντελόνια. (Κανείς τους δεν δουλεύει)

Είναι ξένα τα γκαρσόνια!

Μασημένη τους τροφή... του μπαμπά το μαγαζί.

Όλο "selfies" για "τσεκ ιν" προτεταμένες γλώσσες,

Τρίχα ψάξε, δεν θα βρεις... ξεπουπουλιασμένες κλώσσες.

Ακουστικά στα αυτιά και βλέμματα χαμένα,

μια ζωή "σπουδάζουν" κι ονειρεύονται τα ξένα.

Μα κι αν όλοι σπουδαγμένοι, πες μου, που οι μορφωμένοι...;

Σαν τα στόματα ανοίγουν και τα πάντα γύρω θίγουν,

μαλλιαρή λαλιά αρθρώνουν... Χωρίς τα 'νι' και 'σίγμα' τους, οι λέξεις μαραζώνουν.

Της Ελλάδος; Της Ελλάδας! Σαν να λες της "φασολάδας..!"

Greeklish πάντα στην γραφή! Και η γλώσσα; Σαν πορδή:

"Γουάο, φίλε! Ο μι τζι! Κουλ ο τύπος! Face τζι τζι!"

"Διαπολιτισμικά" πια τα σχολεία... συ τί θέλεις ιστορία;

Δασκαλίσκοι μας διαβάζουν ότι "γάτες και πουλιά μονιάζουν..."

Όλοι κι όλα είναι ίδια, μέσ' στην στάνη σαν τα γίδια!

Αντιρησίας είσ' εσύ; Βούλωσέ το "ρατσιστή"!

Αντιρατσιστικούς ψηφίσαν νόμους. Θα σου στείλουν κι αστυνόμους!

Τί μας λες; "Ελληνισμός"; Αυτό κι αν είναι "Φασισμός"!

Τους προγόνους σαν 'παινέσεις, ετοιμάσου να πονέσεις...

Τούρκος, Σλάβος, ό,τι νά 'ναι! Μη πεις "Έλλην"... Θα σε φάνε!

"Πατριώτη" αν σε πούνε, κάλιο μάτια να σου βγούνε.

"Ρετσινιά" είναι μεγάλη! Θα σου σπάσουν το κεφάλι...!

Το "διαφορετικό" να αγκαλιάσεις! Το δικό σου να ξεχάσεις!

Νεοταξίτης ενταγμένος, μπαίνεις μόνο αλεσμένος.

Βάσει "τύπων" πια η σκέψη! Φαντασία; Έχει στερέψει...

Το ποτάμι δεν γυρίζει - το νερό δεν καθαρίζει!

Κι αν τα βλέπεις άνω κάτω, μπες κι εσύ να πιάσεις πάτο.

Βάλε κρίκο και στην μύτη για ... γεώτρηση στην κύτη.

Ροκ, ρέιβ, σόουλ και ποπ! Τζαζ, προγκρέσιβ και χιπ χοπ !

Άνευ Μούσας "μουσική...", πάνω κάτω η κεφαλή!

Άνα χείρας το σφηνάκι για να "ρίξεις" γκομενάκι...

Γεροροκάδες τσακισμένοι, αριστερίσκοι βολεμένοι,

χέρι χέρι gay parade... Λεμονάδα; Lemonade!

Μαλλιαρή ψευτοκουλτούρα, κι εκδηλώσεις με μαστούρα...

Τσιγαράκι, εσπρεσάκι, σαγιονάρες στο παπάκι...

με εξέχουσα κοιλία, αμιγής γελοιογραφία!

ΤΙ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΠΛΗΘΑΙΝΕΙ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!!

Τί κι αν ζω στην χώρα του φωτός; Τώρα πια... αλλοδαπός!

"Πώς καταντήσαμε έτσι;" Μερικοί θ' αναρωτιέστε...

Κι όμως, όλα εξηγούνται αν τους μύθους δεν βαριέστε!

Αν Οδύσσεια θυμάστε, για την Κίρκη να διαβάσ'τε.

Οι συντρόφοι του Οδυσσέα οινοπίνανε παρέα...

Τους επότιζε η Κίρκη με ποτόν γεμάτο λήθη.

Πως ήσαν Έλληνες ξεχάσαν και ασχήμια 'ξεράσαν

ΜΕ ΜΥΑΛΑ ΣΑΝ ΤΑ ΜΑΜΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΡΟΠΟΥΣ... ΣΑΝ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ.

-Του Παναγιώτου Τερπάνδρου Ζαχαρίου-